De lucht is wit. Ien V-vörm vaalt n schaar over t graauwe laand, gaanzen! Ze vreten heur vol met et jonge gras en rusten uut ien t ooievoarsnust. Ien e dobbe kieken de wottertrappelnde eenden verstoord omhoog. Boven et nust dwirrelt et jonge ooievoars-poar onmachteg tegen de massa.

k Heur snij roegeln van t dak:wie hebben oardeg watsteukeln doan leste tied. Ok t veujoar komt dichterbie:is t nog nait veul waarmervan worden tusken ons baaiden.