Eenden spartelden wat rond middenmaank kreus, dat noar heur vernuimd was.
t Was augustusmoand en dat betaikende, dat der n dikke gruine loag van dat goud op t daip lag. Dizze loag was zo dik, dat moagdelek widde wotterlelies mor zuneg aan meer te zain waren. Woarom dij eenden zo drok in de weer waren mit rondpoltern, was nait duudelk.

‘Moi,’ zee aine noast mie en plovde neer op baank. t Haile ding schudde in de weer.
‘Hai hai, ik kom hier eefkes bie die zitten heur.’
Ik nikkopte wat en von t aal goud, as der nou mor nait weer zo’n zeurverhoal kwam.
De man noast mie snokte as hail daip noar lucht en wees noar t gebaauw aan overkaant van t wotter.
‘Dat is mie doar toch n toustand!!!’
Nou, doar goan we den, docht ik.
‘Ik haar n ofsproak bie dokter vanmurgen en mien vraauw ging vot mit mie, omreden dat wie den noa tied noar supermaart gingen veur de aanbaaidens en aander bosschoppen.’
Dat leek mie n goije zet, mor dat sprak ik nait oet.
‘Mor ja, t was der schandoaleg drok. t Stikte der van t volk. Bie assistente mos ik n nummertje trekken en dou mochten wie pas in wachtkoamer. Deur zo’n draaihekje. Dat was vrumd veur mie, omreden dat zowat noeit zo was. Noa n zetje was ik aan beurt. Der ging n deur open en n jonge vraauw ruip mien nummer op. Wie volgden heur noar spreekkoamer. Mor t gekke was der ston nog n vraauw op en dij schoedelde mit ons. Zai haar ook zo’n geel nummertje in haand. Bie n balie mozzen we wachten. Weer n assistente, ze was aan tillefoon en dat duurde twij körten en twij langen.
Dat gaf de vraauw noast mie de roemte om wat te havveln over wel as eerste aan beurt was en dat was zai. Wie reageerden mor nait. Ik omreden dat ik stomverboasd was. Mien vraauw haar nou aal dik de smoor in.
Aan t aander ìnd van spreekkoamer ston n groot buro en doar zag ik mien dokter zitten. t Zag der wat vrumd oet. Man haar n lichtblaauw bezoen aan mit körde maauwen en hai haar n swaarde vlinderstrik veur. Zo’n propellor van swaarde glanzende stof. Hai begon te lagen en geboarde dat we aan beurt waren. Bie zien buro aankommen vruig e om t nummertje. De onbekende vraauw was mitlopen en langde hom ook heur nummer tou. Mien echtgenote vertelde dat wie n ofsproak haren om dizze tied en vrumde vraauw nikkopte wat. Mien vraauw vertelde dokter dat wie op dizze tied aan beurt waren en ze keek wat vals noar aander vraauw noast heur. Dij zee dat zai nou ook aan bod was.

Aan muur hong n lichtkraant, dij mit rode letters meldde dat wachttieden slim körter waren in vergeliek mit guster.
Ik zag dat der in houk van spreekkoamer n flipperkaast stond. t Geflikker van aal dij lampkes muik t der veur mie nait beter op. Ik perbaaierde mien kop der bie te holden. Dij swaarde propellor om zien haals den mor en doar stief noar kieken. Dokter kwam aan t woord. Der was wat nijs invoerd om de wachttieden aan te pakken. n AI-systeem koppelde gelieke klachten van patienten. Dat spoarde n bult tied. Ik nikkopte wat, mor dat lichtblaauwe bezoen. t Was niks.’

Eendjes hupten oet wotter mit n enkele slag van vleugels. Ze verdwenen in t hoge gras en raait. Ik keek richten dokterspost, woardat t bliekboar n boudeltje worden was. Aigenlieks wol ik aal wel opstappen, mor man noast mie greep mie bie aarm en roatelde deur. Ik besloot om toch mor eefkes te luustern.

‘Arts keek op zien schaarm en laagde ons tou. Mien vraauw was der kloar mit en zee dat ze nou noar supermaart ging. Vlinderstrik wachtte nait òf en stelde klacht en hulpvroag in ain schiere volzin. Wie haren baaidend dus bieholtes ontstoken en dat was mor eefkes biegoan. Hai keek mie aan.
Vraauw noast mie nam vot t woord. Ze roatelde ale pientjes en ellende biemekoar en dou ze doar kloar mit was, keek dokter mie aan. Verboasd zee ik dokter, dat ik hier was vanwege aldernoaste pien in de bainen en vouten. Omreden dat ik polyneuropathie haar. t Dee zo aldernoast zeer en ofdat ik t nije middel wel kriegen kon. t Ston aalmoal wel in mien dossier.
Vraauw ging vot in verzet. Zai haar hail aander klachten, zee ze nog mor n keer.
Dokter tapperde weer op zien computerbredje. Dou pruit e weer mit vraauw, dij begonnen was mit sniffen en snöttern. Ze kreeg zuk n buusdouk en wees mit n prikvinger noar dokter. Zai haar pien in gezicht en nait in de vouten snibde ze dokter tou.
Dokter vertrok gain spier en antwoordde dat heur recept al bie appetaik was. Lichtkraant vermeldde dat wachttieden alweer körter waren. Vraauw keek grammieteg en stapte op. Dokter keek mie aan en laagde wat. Ik haar eefkes nait te veul te zeggen. Mien pillen lagen ook aal kloar bie appetaik. Ain stripje mit tabletten kreeg ik mit en over n anderhaalve week mos ik weerom kommen. AI zol de boudel wel wieder regeln. Hai keek noar oetgang en zwaaide mie mit n flodderhaandje oet.’
‘En …,’ vruig ik.
Man stond op en slingerde wat op bainen. Hai hernam zuk en zee dat t bie appetaik smoor- en smoordrok west was. Der was naargens n stoul vrij en hai was mor bie podoloog zitten goan.
Mit n deuske pillen was e nog noar supermaarkt goan en was op zuik goan noar heur.
Dat was niks worden en in klantentoilet haar e zien eerste portie nomen. Hai haar leesbril nait bie hom en haar vot drij nomen. Vot begunnen mit innemen, haar dokter nog zegd.
Hai gaf mie t deusje en ik las t etiketje. Der stond n schiere constructie van letters woar ik niks van begreep. Wel zag ik n gele sticker. Autorieden en zukswat.
Der hong n lutje droadje oet t deusje. Dou ik der aan trok, flipte t deksel open en ston ik mit n sliert rood-gele pillen aan n droadje. Aan ain kaant zag t droad der roafelg oet. t Leek n kedde van kinderslik.
‘Doar heb ik der mor drij ofbeten,’ zee de man.
Ik frummelde t haile cabaret mor weer in deusje en laangde t hom tou.
‘Nou beste man, den vot mor noar hoes nait?’
Hai keek mie wat gloazeg aan. Ik ging ook stoan.
‘Wait je zeker dat je der aal drij ophebben?, vruig ik nog en ik gaf hom zien deusje weerom.
´t Is meroakel zwoar spul volgens mie.’
‘Mien vouten en bainen. Man, dat dut ja zo’n zeer…!’
‘Ik loop eefkes mit die noar hoes. Woar woonst?’
Man keek wat in t rond.
‘In elk geval aargens dij kaant op, leuf ik’, zee e.