Man lopt veur mie over tegelpad. Haarstzunne gef n golden glaans op zien laange zulvern moanen. Bie t boukenkaske op Beukenloane nummer zeuvenzeuventeg holdt e ho. Deurtje gèt open, bouk oet madde der in en deurtje weer dichte. Ik hol even in en kiek in t kaske. Nije aanwinst is dichtbundel ‘Over het verlangen naar een sigaret’ van Rutger Kopland.
n Poar weke loater zai ik man weer wat in t kaske doun. Ik wacht tot e oet zicht is en benijd dou k deurtje open. ‘Misschien’ van Hans Andreus dizze raaize.
Aargens in december tref ik man aan bie bouken in de kringloopwinkel. Ik bekiek hom wat beter: wizze wied in de tachteg, n widde board en n leren houdje op. Hai lopt mit n rood dichtbundeltje noar kassa.
En verdold . . . as ik even loater noar hoes fiets stèt man vannijs bie t kaske en dut boukje der in.

‘Moi meneer. Schier ja dat ie gedichten mit lu dailen’.

Hai kikt mie mit zuikende ogen aan. t Blif stil. Deur t roetje zai ik ‘Onvoorzien’ van Hanny Michaelis. Man swigt. Wie blieven nander aankieken. t Is sikkom liturgie. Hai strikt mit haand over t boukenkaske. Net veurdat e weglopt zegt e: ‘t is verlangst, verlangst noar lutje goie dingen.’

Ast laank genog kikst zugst elke toavel veur t eerst.*

 

 

(*Oet t gedicht ‘Klaas Gubbels’ in bundel ‘Over het verlangen naar een sigaret’ van Rutger Kopland)