Oet klainste roemte woar
of hai ooit verbleven het,
overzain deur t sisternde
schoem, aanspuild as
aaid op eerste riege,
veur even weerom oet
heur hol of Dante’s hel
om zok te verzekern
dat hai veur aaid oet
heur tied kommen, dat
hai nooit meer heur
beschimmelde gewaiten
aanspreken zel op wat
zai t laifste nooit doun
zellen, heurt aine wied
vot, daip in aanstampte
duusterhaid, ain stem
oet doodskiste zeggen:
I cannot breathe.