Categorie Verhoalen

Getuugschrift

‘Waist nog dat wie n poar zummers leden aan t fietsen waren op Westerwolde en dat we dou mien nichtje tegenkwammen?’ vruig dien vraauw vanachter t hoofdblad van d’kraante. ‘Nichtje?’ ‘Joa, Gretha. Mit Hans, heur man, waist nait meer, van dij rieschool?’ ‘Mm, mm,’ zeest en sluigst n bladziede van dien zotterdagbieloage om. ‘En dat… Lees meer

Met achttien

Ien e waarme wiend lopen we vanòf de leste hoge duun noar t straand en e zee. Op dizze vroege julidag bennen der amper mensen op t eilaand en hier – zo ver noar t oosten – bennen we de enegsten. Onderweegs hierhìn liep mien kleindochter nog gewoon n poar meter veur me, mor nou stoeft ze… Lees meer

Eén – twee

Vandoag is t de dag.        Ien dit vroege mörnlicht kin k alle schroeven en moeren goed zien – zulfs zunder leesbril – en ik beweeg niet meer: Mien benen stoppen met droaven en mien aarms stoppen met drukken en trekken. Het is kloar, het is gewoon kloar en ik stap van t loopapperoat, wis me t zwit… Lees meer

Gedver…

Bosman zat bie toavel veur t grode roam. En hai dee haildaal niks. Hai wol der aigelk wel wat voaker oet, mor om verschaaiden redens bleef e aal meer ien hoes. Desondanks was t n aangenoam gevuil om gainain tot last te wezen of te kort te doun, zo as e hier zat bie grode… Lees meer

De schierste kleur

Krops stende. Zolst net zo zain, de leste deuze was t zwoarst. Hai kreeg t ding net deure deur en luit t haalf valen op n aander deuze. Mit n poest van zulfmeelie luit e zuk zakken op n krukkie dij doar ainzoam tussen deuzen en schilderdouken ston en vreef zuk n poar keer stief… Lees meer

Twee iendrukken

Ien t spiegeltje zie k Marieke n beetje schoeven op e achterbaank. Ze wiet dat ze heur ienholden moet noa mien drokke waarkweek en gelukkeg zeurt ze vanmiddag niet. Aander vrijdoagen voak wel; meest geliek bij t ophoalen begunt het al en gijt t over eten of dörst of school of heur mamme of wiet… Lees meer

Hemelvoart

Veur heur mag t wel oflopen wezen. Der zit toch nait veul meer ien veur heur. En as t den zover is, den wel geern n kaalme overgang. Laiver gain doodsstried. Op n dag as ze ien boeten lopt gewoon veur wiend aan votdrieven en noar hemel voaren. Dat zol ze wel willen. Ze kikt… Lees meer

Noa de iesvogels

Hier moet het weden. Veur de wissegheid pak ik de toestuurde gegevens der vannijs bij en t liekt goed: “De 2e ienham van t meer, ongeveer woar de weg en t fietspad splitsen en dan bij de wotterkaant n endje rechts. Zo’n 20 meter.” Het is n mooi grasveld tussen de bomen; van t fietspad… Lees meer

n Nij pak en n ol boksem

Nou moeke dood is, komt e mit regelmoat even aan. Mainsttied onverwachts. Den proaten wie over van alles, mor t mainst over moeke. Mien moeke was n echte daaiernpuut, mor pa nait. Hai mag gain katten lieden. Woar komt dij ofkeer vot? Ik kin mie heugen dat moeke n moal tegen mie zee dat pa… Lees meer

Honden onder mekoar

Dat kin allain mor mit mien hond: verstaand-op-nul, in n zompege sloot springen, zodat de sputters mie om d’oren vlaigen. De hond vuilt noadloos aan wat der gebeuren mout. Hai springt as n raket achter mie aan. Goud en wel binnen wie begonnen mit achter mekoar aan te joagen, as mie de stevels in de… Lees meer