“Hé reutekneuter, gaaist met visken vannacht? Astoe t bier den met nems bist doe n bovenstebeste pik.” In twijduustern rie k op mien brommer achter Rinus an. Volpakt mit mien hangel en vistuug. Achterop n deuze mit blikken Schultenbräu. Veur mie ridt Rinus. Hai staait ok hailemoal bol van t vistuug. Eerst n hail end… Continue reading →

Dou Roos aan kwam lopen mit heur kovvertje rattelend achter heur aan, zag ze hou verloren de bushalte der bie ston. Der laggen wat tegels, mor verder was der niks, enkel n weg deur t laand en n poale mit n geel bord. t Was n zet leden dat ze in bus zeten haar. d’Auto… Continue reading →

So oller ik worr, so mehr schütt mi in d‘ Sinn, wo dat togung in uns Loog, as wi Kinner wassen. Jüst in de schofel Tied vull Trüür un Hoop, nadat de grieselke Oorlog en Enn funnen harr, harren wi uns as Kinner al gau d’r an wennt, dat wi neet mehr bang wesen mussen… Continue reading →

Eenden spartelden wat rond middenmaank kreus, dat noar heur vernuimd was.t Was augustusmoand en dat betaikende, dat der n dikke gruine loag van dat goud op t daip lag. Dizze loag was zo dik, dat moagdelek widde wotterlelies mor zuneg aan meer te zain waren. Woarom dij eenden zo drok in de weer waren mit… Continue reading →

Uut Jipsenboertangerweg stekt pad schuins t laand in. t Lopt lieke, geliek an plougpetroon in akkerlaand an baaide kaanden. Noar huuske in verte, midden in open laand. t Staait er hailndaal allenneg, boom der bie en dat is t.In dat huuske woont Tim. Al zain haile levent. Eerst bie zain opa. En van zain opa… Continue reading →

Man lopt veur mie over tegelpad. Haarstzunne gef n golden glaans op zien laange zulvern moanen. Bie t boukenkaske op Beukenloane nummer zeuvenzeuventeg holdt e ho. Deurtje gèt open, bouk oet madde der in en deurtje weer dichte. Ik hol even in en kiek in t kaske. Nije aanwinst is dichtbundel ‘Over het verlangen naar… Continue reading →

n Veuròf van de redaksie t Verhoal ‘Cremè de brume’ is van n nije schriever en schreven ien n hiel eigen Nij Grunnegs. We ploatsen t groag en zeggen der bij: goa t gewoon lezen, loat t over dij hìnkommen – denk niet an regels veur t spellen van Grunneger woorden enz. enz., mor lees… Continue reading →

  Achter t roam glidt t vertraauwde Drentse laandschop veurbij: de gruun worden bomen, de wiede velden met doar tussenien de uutstruide boerderijen. Aalgedureg kiek ik der noar en toegelieks kiek ik noar Anna, hoe ze geregeld noar me glimlacht, hoe ze hieltied dezulfde pluk hoar weer achter heur ene oor drukt. En hoe of… Continue reading →

t Is warm, we hangen wat op et terras van ons vekaansiehuuske. ‘Zal-we n endje fietsen?’ zeit Gerard. ‘Ach, nee jong,’ mompel ik, der is ja niet bij de weg te weden.’ Ik goa liever met e voeten ien n tobke wotter, onder de parasol zitten. ‘Ik heb net op e app zien dat er… Continue reading →

Hai draaide deur van t slöt en mit n groots geboar draaide hai ook t widde bredje om.-Open-, ston der mit dikke vaarfletters op. Nou kon elk mor kommen. In zien galerie. In zien aigenste galerie. Hai keek noar boeten mit aarms overmekoar. t Was wel nait de drokste winkelstroat, mor t kon der mit… Continue reading →