Categorie Gedichten

Portrett van en Polder
bi Sömmerdag: Epilog

De Sömmerdagen trecken over de gruveraauw, roeg, hartbrannte Polder – dat Land in d’ Overgang, dat al lang geen Verleden mehr kennt. Alleen de Röök na d’ solten See van ’t Heffwaddenzee bi Westenwind verraadt dat Herkomenoorsprong van dit Land as en depe Sücht ut de Dagen van ’t Begünn. Klik op woorden mit puntjes doaronderHier… Lees meer

Portrett van en Polder
bi Sömmerdag: De Nacht

De Polder liggt d’r dump un stumpverdoofd unner ’t Steerngetinkel, unner d’ rode Blinklüchten van de hoge Windkrachtmöhlens. In d’ Feernte schient de Fabrik de Hemel an. Dat Land lettliekt nu as maakt van hoger Hand, verlüst sien Symmetrie unner d’ hoge Kuppel van d’ blaudunker Kosmos. Geen Konturen mehr to sehn van ’t Menskenwark…. Lees meer

Portrett van en Polder
bi Sömmerdag: De Maandag

Dat veerkante Land kummt weer vandagte veurschien in ’t halve Düüstern un Autolüchten haasten in d’ Feernte over Straten na d’ eerste Schicht. Ok dat Quarteer word wacker, Mensken stappen in Autos of lopen na d’ Busstopp, wachten daar in dat Graffiti-Gemaggel van dat Glashuuske, waar de Sünn sachtfoots dat Terrain verovert, un all, wat… Lees meer

Portrett van en Polder
bi Sömmerdag: De Sönndag

De bleke Nacht word rood in d’ Oosten un bi Dau un Dag treckt d’ Sünn anhoog, schüddt in ’t Riesen hör gleinigegluiend Lechtelicht schüün over ’t veerkante Land, de snoorliekelienrecht Sloten bilangs un dwars over ’t Deep, over Richelpahlen, Koh-Derenkoien, Vogels an d’ Grund un in de Lücht, raakt de Windkrachtmöhlens un – batts – dat… Lees meer

Portrett van en Polder
bi Sömmerdag: Prolog

»Meine Motive sind die von der sinnlichen Gegenwart evozierten Erinnerungen an Ausschnitte der Welt, die einmal mit unsagbarer Bedeutung aufgeladen waren, einen ganzen Lebensentwurf enthielten«.Heiner Altmeppen, Maler des Fotorealismus Wi bediekten na d’olle Wennstgewoonte de neje Polder, trucken Sloten un Straten, un all, wat wi vörnanner kregen, benöömden wi in uns olle Taal un wassen… Lees meer

Heksenspul

Zun aal leger, dij aal deger, haarfst op t laand: zien baiten kwiet mot de boer, t is tied, t is tied! Graauw van eerde, gries van sliek kommen vouers aan d’febriek: roege boudel raauwe worrels veur de kwere witte korrels. Gobbel-gobbel broest en bobbelt wat oet wiede wiedten stobbelt. Woagens loaden, woagens koal, wegen,… Lees meer

Veurjoarsveziede

Sprille zun, vogelgeluden, poaskepronk k Har docht dastou veurgoud aan aander ziede van grode plas blieven zolst en vandoage staaist inaine veur mien deur Hou is t nou? – Kiekst mie geliek aan as derveur Gaauw din, ain koppie thee

Klaai

Wat nog aan t licht kommen mout is nog nait te zain, liekt wel of t laand locht en licht rogge toukeert: weerbarsteger, grammiedeger wordt gain zoad ontvongen, glimt klaai zo dat licht der op òfkitst, dat gain minsk zok hier woagen wil. Dizze voren, minskenwaark op schaaiden van eerde en woater, licht en duuster… Lees meer

Dörst

Bist der nait. Doeven drinken oet schoale woar Jehannes de Deuper zien kop in leggen kind haar as Salomé hom nait te vlog òf west was. Bist der nait. Rollen kinder op skateboards tegen duuster over t tegelpad op hoes aan as aanrollende dunder. Bist der nait. k Wol kop ok wel in schoale leggen… Lees meer

Spinnenstried

Dij dikke sleurt hom mit ien sponnen puutje. Hai het leutje spin op t lest nog grepen, noadat zai nkanner eerder knepen. Mor dikste spin haar mainste pit. t Was n stried, luk spintje tegen dij dikke. Leek eerst of klaintje dudelk won. Klaine spin dij ook begon. Ien begun bleef dij dikke rusteg zitten…. Lees meer