Category Gedichten

Desert Orchid

Hier bie ebbe op t Wad tegen zunsondergang haar Desert Orchid runnen kind, dat peerd van Ian van heuren zeggen, gevleugelde, as ainegste, as eerste tegen tied en zun in aan moan veurbie over finish, schaaiden van leven en wat of der noa komt. t Begroot mie om n peerd runnen te zain noar wat… Continue reading

Gaanzen

Vannijs vlaigen gaanzen mie over t dak n joar is mor zo oet tied benaauwd luuster k noar heur gegak zai heur jaskes, wit as kriet. Heur dronevlucht komt mie ververend veur over winterlaand mit doodsgevoar wat der mor komen mag – zai goan deur ik durf nait; neem enkel woar. Vrouger raaisde ik wied… Continue reading

Oekraïne ien gedichten

Henk Puister Oekraïne meertmoand 2022 onder duuster draaigende wolkenluchten vlaigen stromen van onschuldegen vuurbaang noar aal kaanten om te vluchten in d’open aarms van d’waarmhaartegen woanzin sluig in bie man doodzaik deur machtsdenken en achterdocht grofstaarke ferwailen knuvvel omklemt en smoort hoast t verweesde kind mit ogen van wat heb ik misdoan vertwieveld is t… Continue reading

De swaarde tazze

De tazze heurt ontegenzeggelk bie mie zeggen ze zunder bin k nait compleet blift de tazze achter in n winkel komt e toch aaltied bie mie thuus weerom òflopen nacht ik sluip daip was de tazze aan d’raaize mit traain vanmörgen wachtde hai veur mien deure mit n koartje n noam en n adres ik… Continue reading

Haar alles zo’n netuurlek verloop

Woar ik zo staarvensallenneg in mien huus van Madurodam d’haile doagen mit dounde bin – vragst doe. Ik ploats n komma, vervang n woord – moak n Heufd – letter van n klaaine – zet n strepie van verbinden. Veul vroagtaikens ??? Den zet k n punt achter de dag. De laange winter wacht –… Continue reading

vanmorgen

ik goa op weg op zuik noar woorden k goa op weg en kiek ien wereld om mie tou noar mìnsen ien t bie laans goan lopend fietsend runnend strompelnd mompelnd verstiefd ien lichtbeelden meschain ook op zuik noar woorden k kiek noar haarstkleuren ien bomen mit kromtrokken bloadertakken zok verzoamelnd stoapelnd onder aan stam… Continue reading

Marioepol in liedenstied

Mensen worden nander dingen bommen hebben gain gezicht haarde systemen haauwgen alles van weerde stukkend gainent dij dit begript Maria schraift en suust heur lutje potje kind kikt wondernd wereld in dij aivege ogen roupen tot verzet dat wie nander vannijs aankieken t zaachte zuiken in t ìnde kommen tot wie gezichten zain

Blinnen

In slootswale zit boer te reren Peerd wacht op wenakker en kikt liedzoam leegte in Op t stee mit nog waarme berre trekt vraauw blaik blinnen dichte en kropt weerom

Levensvroag

De muziek dij uut dien vingers komt, as dien haand deur mien gedachten woult, moakt dat de grode levensvroag verstomt: Woarveur is t aaltemoal ook weer bedould?

Nije vent

Ien bedstee ligt heur nije vent. Veur aalbaaid nog n beetje vremd. Hai puult en kraabt wat aan heur deken en holdt n hoarke ien zien haand. Dat was nog van heur eerste man. Zukswat dat holstoe toch nait tegen.